Wie een fobie heeft voor naaktheid, kan beter niet naar Naked Gardens gaan

n Naked Gardens, vandaag te zien op Idfa, staat naaktheid centraal. Tegelijkertijd gaat de film vooral over een gemeenschap die probeert te ontsnappen uit een wereld van vooroordelen.

Naakt. Anderhalf uur lang. Bij het zwembad, in de gym, op de tennisbaan (vooruit, hier hebben ze schoenen aan), bij het repareren van de motor, tijdens het koken of gewoon voor hun woonwagen. Overal zijn er naakte bewoners van Sunsport Gardens, een naturistengemeenschap in Florida.

Voor gymnofoben (mensen met een specifieke fobie voor naaktheid die verder gaat dan schaamtegevoel) is Naked Gardens dan ook geen aanrader. Maar wie door de naaktheid heen kijkt, ziet dat het gaat om mensen die in een klein stukje paradijs wonen – zo betitelen zij het althans.

Filmmakers Patrick Bresnan en Ivete Lucas, die voor de film ook maandenlang poedelnaakt rondliepen, gebruiken daarvoor rustige maar directe beelden. Soms antropologisch, als fly-on-the-wall, andere keren interactief.

Goedkoop wonen

Ze volgen het alledaagse leven van verschillende bewoners. Het gaat over mensen die zijn ontsnapt aan gewelddadige huisgenoten of wrede familieleden. En over bewoners die net boven de armoedegrens leven. Sommigen schamen zich voor hun lichamen, maar doen dat vooral met hun kleding aan. Als ze in het trailerpark zijn valt die schaamte weg.

Spannend wordt het als het gaat over de toekomst van het woonwagenpark. In Florida is een huizencrisis gaande en mensen zoeken naar plekken waar ze goedkoop kunnen wonen. Het trailerpark is een uitkomst en steeds meer mensen ‘met textiel’ komen die kant op. De naaktheidsnorm komt onder druk te staan.

Voor de bewoners is het de vraag: kan deze plek zijn unieke karakter behouden? Hoe moet dat dan gebeuren? Wil de oude eigenaar Morley al over de toekomst nadenken nu de dood hem nadert? Zelf lijkt hij weinig interesse in te hebben in deze grote vragen. Hij leeft in het heden, kijkt naar de dagelijkse praktijken en ziet vooral uit naar het komende kerstfeest.

Niks meer te verliezen

De film is geen voyeurisme. Wie anderhalf uur verder is, ziet eigenlijk dat dit een gemeenschap is zoals zovelen. De hoofdpersonages zijn niet bij uitstek interessant. En de naaktheid raakt bij het kijken naar de film al snel in de vergetelheid.

De charme van de documentaire zit erin dat deze mensen hier tevreden zijn, ondanks het verdriet, de vreugde en de strijd die zij voeren. Door de naaktheid zijn ze tevreden met zichzelf, met hun lichamen, met het leven. Ze hebben niks meer te verliezen – niemand kan ze nog op de meest kwetsbare plek pakken. Dit is hun gemeenschap, waar zij door niemand worden veroordeeld.

Naked Gardens is tijdens Idfa meerdere keren te zien. Bekijk hier het programma.

Bron: https://www.parool.nl/idfa/wie-een-fobie-heeft-voor-naaktheid-kan-beter-niet-naar-naked-gardens-gaan~b713d20e/